Contact

Secretaris:
Ruud Zeeman

Jaarverslag Librecompetitie 2025–2026
Biljartvereniging ’t Centrum

Verslag van de Librecompetitie 2025–2026


De competitie van het seizoen 2025–2026 kende een boeiend en grillig verloop, waarin meerdere spelers hun moment van dominantie kenden, maar uiteindelijk één speler er met de hoofdprijs vandoor ging.

De eerste weken van de competitie lieten een wisselend beeld zien. Spelers als Ron Stam, Peter Brouwer en Hans Schoutsen wisten zich af en toe aan kop te nestelen. In deze beginfase was er nog geen duidelijke favoriet aan te wijzen en leek de strijd volledig open te liggen.

Vanaf half oktober veranderde dit beeld echter drastisch. Ruud Zeeman nam de koppositie over en begon aan een indrukwekkende reeks. Week na week wist hij zijn eerste plaats vast te houden en bouwde hij ogenschijnlijk een comfortabele voorsprong op de concurrentie op. Gedurende meer dan de helft van het seizoen stond hij onafgebroken bovenaan, waarmee hij lange tijd de gedoodverfde kampioen leek.

Achter hem bleef het echter spannend. Met name Vronie Romein en Hans Reuzenaar bleven in de achtervolging en wisselden regelmatig van positie op de tweede en derde plaats. Zij wisten steeds dichterbij te komen, zonder Ruud direct van de troon te stoten.

In de laatste fase van de competitie kwam er echter een verrassende wending. Waar Ruud Zeeman lange tijd onaantastbaar leek, begon hij in de slotweken terrein te verliezen. Hans Reuzenaar profiteerde optimaal van deze terugval en nam begin maart de leiding over. Vanaf dat moment gaf hij de eerste plaats niet meer uit handen en wist hij de competitie overtuigend af te sluiten als kampioen.

Vronie Romein bleef ook in de eindfase sterk presteren en eindigde uiteindelijk als een stabiele factor op een tweede plaats, terwijl Ruud Zeeman, ondanks zijn lange periode aan kop, genoegen moest nemen met een vijfde plaats.

Naast het spannende verloop van de ranglijst waren er ook enkele individuele prestaties die extra vermelding verdienen. Zo noteerde Siemen Commandeur het hoogste partijgemiddelde van maar liefst 5,2, een prestatie van formaat. Daarnaast wist Ruud Zeeman de hoogste serie van het seizoen neer te zetten met een knappe reeks van 24 caramboles.

Al met al kan worden teruggekeken op een enerverende competitie, waarin het tot het einde spannend bleef en waarin uiteindelijk de vorm in de slotfase de doorslag gaf.

Periodes, spanning en slotduels

Zoals gebruikelijk bestond de competitie uit vijf periodes. Elke periode bood een nieuwe kans op een titel, en dat hield het klassement levendig. De periodewinnaars dit seizoen waren: Ruud Zeeman, Vronie Romein, Hans Commandeur, Ron Stam en Nico Commandeur.

In deze poule van vijf personen werd dapper gestreden. Het was zo spannend in de top dat er twee mensen eindigden met beide zes punten en moest er dus een finale partij verspeeld worden tussen deze twee finalisten dit waren Vronie Romein en Nico Commandeur. Uiteindelijk wist Nico deze partij nipt te winnen en ging er met de periode titel vandoor.

Verslag bandstotencompetitie 2025–2026.

Naast de librecompetitie werd er dit seizoen ook fanatiek gestreden in de bandstotencompetitie. Deze discipline, die om extra precisie en spelinzicht vraagt, zorgde voor een interessante en vaak verrassende strijd.

De competitie begon met een sterke start van Peter Brouwer, die in de eerste weken meerdere malen de eerste plaats wist te behalen. Ook Joop Hoefs liet zich in de openingsfase nadrukkelijk zien met een aantal podiumplaatsen. Toch was het al snel duidelijk dat de echte dominantie van een andere speler moest komen.

Vanaf eind september nam Ron Stam het heft stevig in handen. Met een indrukwekkende reeks overwinningen wist hij week na week de eerste plaats te bezetten. Zijn constante spel en sterke focus maakten hem tot de te kloppen man, en lange tijd leek niemand hem echt in gevaar te kunnen brengen.

Achter Ron Stam werd er echter volop gestreden om de overige podiumplaatsen. Namen als Peter Brouwer, Hans Commandeur en Rob Brugman wisselden elkaar regelmatig af in de top drie. Ook Jan Overtoom meldde zich later in de competitie nadrukkelijk in de strijd.

De tweede helft van het seizoen bracht meer variatie aan de top. Rob Brugman wist enkele keren de eerste plaats te veroveren en ook Hans Schoutsen en Jan Overtoom lieten zich gelden. Met name Jan Overtoom, die na vele jaren zijn rentree maakte bij de libreclub, maakte indruk met sterk spel en groeide uit tot een vaste waarde in de bovenste regionen.

Toch kwam de koppositie van Ron Stam nooit echt in gevaar. Na een korte onderbreking rond de jaarwisseling herpakte hij zich en sloot hij het seizoen af zoals hij het grootste deel ervan had gespeeld: overtuigend en constant. Daarmee kroonde hij zich tot de terechte winnaar van de bandstotencompetitie.

Naast het klassement waren er ook enkele opvallende individuele prestaties. Zo verraste Jan Overtoom vriend en vijand met het hoogste partijmoyenne van 2,5, een knappe prestatie bij zijn terugkeer. Daarnaast kwam de hoogste serie van het seizoen op naam van Siemen Commandeur, die een reeks van 12 liet noteren.

Al met al kan worden teruggekeken op een geslaagde bandstotencompetitie, waarin ervaring, doorzettingsvermogen en precisie samenkwamen en waarin vooral de constante prestaties van de uiteindelijke winnaar de doorslag gaven.








-----------------------------------------






Jaarverslag Libre Competitie 2024-2025

Biljartvereniging ’t Centrum

Voordat we ingaan op het sportieve verloop van dit seizoen, wil ik graag eerst stilstaan bij verdrietige gebeurtenissen. Afgelopen jaar zijn twee van onze gewaardeerde leden, Jan Vlaar en Ad Steltenpool, ons ontvallen. Beiden hebben jarenlang met plezier en inzet deelgenomen aan onze competitie en waren vaste gezichten in onze vereniging. Ze worden door velen gemist, zowel aan de biljarttafel als daarbuiten.

De Librecompetitie – een seizoen vol verrassingen

Op 3 september 2024 ging het libre-seizoen van start. De openingsavond gaf meteen het vertrouwde beeld: Hans Commandeur schoot uit de startblokken, met René Kool in zijn kielzog. De eerste weken stonden vooral in het teken van hun tweestrijd, waarbij Hans een indrukwekkende reeks overwinningen wist neer te zetten. Ook Rob Brugman, Jan Koster en Jan Stapel lieten zich in de loop van het seizoen nadrukkelijk zien.

Halverwege schoof de rangorde langzaam, maar gestaag. En vanaf dat moment kwam er iemand bovendrijven die we in het begin niet zagen aankomen: Jan Stapel. Nieuw lid, nog onbekend terrein, maar met een scherp oog – letterlijk en figuurlijk. Zijn Timmermansoog bedriegt hem zelden, wellicht een overblijfsel uit zijn tijd in de bouw. Dat dit geen toeval was, bleek al snel. Jan biljartte alsof hij al jaren meespeelde en liet zelfs de oude garde achter zich.

Zijn succes had zeker ook te maken met de vele oefensessies die hij deed met Ron Stam. Meester Ron, altijd behulpzaam en met oog voor techniek, gaf Jan dat extra zetje richting de top. Met als resultaat: kampioen in de Libre én winnaar van de Driebandencompetitie. Een dubbelslag waar we allemaal met bewondering naar hebben gekeken.

Tijdens de gezellige prijsuitreiking werden zowel kampioen Jan Stapel als nummer twee Jan Koster in het zonnetje gezet. Terecht, want ook Jan Koster speelde een ijzersterk seizoen en vocht zich steeds weer terug in de top.

Periodes, spanning en slotduels

Zoals gebruikelijk bestond de competitie uit vijf periodes. Elke periode bood een nieuwe kans op een titel, en dat hield het klassement levendig. De periodewinnaars dit seizoen waren: Rob Brugman, Joop Hoefs, Hans Commandeur, Jan Koster en Nico Commandeur.

De strijd om de algehele periodetitel kwam aan op de laatste twee speelavonden. Na de eerste avond stonden Hans en Rob bovenaan met vier punten, gevolgd door Jan en Joop met twee. Nico, nog puntloos, zette alles op alles en wist op de tweede avond toch twee partijen te winnen. Maar het draaide uiteindelijk om de partij tussen Rob en Hans: de winnaar zou zich kronen tot periodekampioen. Rob moest nog vier caramboles maken, maar Hans maakte het in zijn 21e beurt uit met een fraaie serie van vijf. Een zinderend slot van een spannende reeks.

Driebanden – dominantie met precisie

De driebandencompetitie kende dit jaar een uitgesproken kampioen: Jan Stapel. Avond na avond wist hij zich naar de bovenste trede van het podium te spelen. Jan Boon gaf goed tegenstand en stond steevast op de tweede plaats, terwijl Hans Schoutsen en Peter Brouwer regelmatig hun moment pakten. Maar de overmacht van Jan was duidelijk – met scherpte, techniek én een beetje bouwkundig inzicht domineerde hij de competitie. Een leuk vooruitzicht voor volgend seizoen: Ron Stam heeft aangegeven ook deel te willen nemen aan de Librecompetite. A ls oefenmeester van Jan Stapel zijn we benieuwd of hij zelf ook hoge ogen gaat gooien. We verwelkomen hem in elk geval graag in de gelederen!

Tot slot

We nemen afscheid van René Kool, die zich voor het komende seizoen heeft afgemeld. Hij gaf aan dat het lidmaatschap hem niet helemaal gebracht heeft wat hij ervan verwachtte. Jammer, want René stond lange tijd in de top van het klassement en bracht altijd strijdlust en sportiviteit aan tafel. We hopen dat hij in de toekomst toch nog eens de keu oppakt binnen onze club. Gelukkig valt er ook iets positiefs te melden aan het ledenfront: Ruud op de Kelder liep aan het einde van dit seizoen een soort stage bij ons – en dat smaakte naar meer. Hij heeft besloten om volgend seizoen officieel lid te worden van onze vereniging. Ruud komt over als een rustige, bedachtzame speler, maar wie goed oplet ziet dat er talent in zit. We zijn benieuwd wat hij ons komend jaar gaat laten zien.







-----------------------------------------

Jaarverslag Libre Competitie 2023-2024 biljartvereniging ’t Centrum


Het jaarverslag van de competitie libre van het afgelopen seizoen is een verhaal doordrenkt met opwinding, intriges en onverwachte wendingen, waarbij elke week een nieuw hoofdstuk in de epische strijd werd geschreven. Het begon allemaal met Jan Koster die als een furieuze storm de competitie betrad, de eerste drie weken van het seizoen domineerde hij het veld met een onbetwistbare kracht. Zijn naam schitterde bovenaan het scorebord als een onwrikbare koning van het groene laken.

Maar zoals het gezegde luidt, elke koning heeft zijn uitdager, en in dit geval kwam de uitdager in de vorm van Peter Brouwer. Met een ontembare vastberadenheid en een onstuitbare drang naar succes, nam Peter het stokje over van Jan en omhelsde hij de glorie die bij de toppositie hoorde. Zijn greep op de eerste plaats was ijzersterk, als een rots in de branding, terwijl hij zijn concurrenten ver achter zich liet.

Maar de weg naar de top was geplaveid met onverwachte wisselingen en verrassende wendingen. Zelfs toen Peter de leiding had, was er geen gebrek aan opwinding. De tweede plaats was een strijdperk van wisselende namen, waar Jan Koster, Jan Vlaar en zelfs Vronie Romein hun momenten van glorie beleefden. Elke week bracht een nieuwe uitdager naar voren, een nieuwe hoop om de troon te bestormen.

Na een reeks tumultueuze wisselingen, waar Jan Koster, Jan Vlaar en Vronie Romein de fakkel van de tweede plaats doorgegeven, nam Vronie uiteindelijk de tweede plek in beslag. Maar de ware verrassing kwam aan het einde van het seizoen, toen Rob Brugman als een donderslag bij heldere hemel opdook om de derde plaats te veroveren. Zijn opkomst was als een vurige komeet die de hemel verlichtte, een laatste explosie van spanning en sensatie.